Saan natin masusumpungan ang Diyos?

Ika-3 Linggo ng Kwaresma—Taon B
08 Marso 2015

11056639_10203761678304402_172311878_n

Templo & Kautusan–Hindi lamang sa dalawang ito natin masusumpungan ang Diyos. Sa Salitang nagkatawang-tao—ang ating Panginoong Hesus—masusumpungan natin ang Diyos. Sa pamamagitan Niya, malalaman natin sa Kanya ang kalooban ng Ama. Likhang sining ni Mark Anthony Ramos

Nasa ikatlong Linggo na tayo sa Panahon ng Kwaresma. Simulan natin ang pagninilay na ito sa pamamagitan ng pagbabalik-tanaw sa mga nagdaang Linggo.

Noong Unang Linggo, narinig natin kung paanong sinubok ang Panginoon sa ilang. Kung ating matatandaan, hindi lamang bagitong demonyo ang tumukso sa Kanya, bagkus, mismong si Satanas. Noong nakaraang Linggo naman, naging saksi tayo sa Kanyang pagpapanibagong-anyo sa bundok, at kung paano Siya niluwalhati ng Ama.

Ngayong Linggo, masusumpungan naman natin si Hesus sa templo.

Ang panahon ng Kwaresma ay isang paglalakbay, hindi lamang tungo sa pagdiriwang ng Muling Pagkabuhay ng Panginoon kung hindi, maging sa mga lugar kung saan natin makakapiling ang Diyos, at kung saan Niya madalas na ihayag ang Kanyang mismong sarili.

Ito marahil ang dahilang kung kaya nga sa ating Ebanghelyo (Jn 2:13-25), masasaksihan natin kung paano nagalit ang Panginoon nang ang lugar dalanginan ay nagmistulang isang maruming palengke dahil sa pagbebenta at pagbibili ng mga hayop na gagawing alay sa templo.

Kung tutuusin, sa ritual ng pagsamba ng mga Hudyo, kinakailangan ang mga hayop. Ito kasi ang alay na susunugin upang ihandog sa Diyos. Ito ang dahilan kung bakit mayroong mga hayop na pang-alay na kinakalakal malapit sa templo.

Kaya nga sa pagkilos ni Hesus upang paalisin ang mga ito sa templo, maraming tumaas ang kilay. Iyon na ang kinagawian nila sa mahabang panahon, paanong sa isang iglap ay gusto Niyang baguhin ito? Kung mawawala ang mga nangangalakal ng hayop malapit sa templo, saan sila kukuha ng pang-alay?

At marahil, marami din ang magtatanong nito, “Saan sila kukuha ng pagkakakitaan?”

Ang pagkilos ni Hesus sa paglilinis ng karumihan sa templo, nais Niyang iwasto ang baluktot nilang pagbibigay ng importansiya sa ritwal. Dahil sa negosyo at ingay na gawa ng mga pinangangalakal malapit sa templo, nawawala na ang orihinal na ideya ng pagsamba. Hindi ba’t mas gusto ng Diyos na makitang nasa kaayusan ang ating puso’t kaluluwa kaysa sa ganda o laki ng bitbit nating alay natin para sa Kanya (Mat 9:12)?

Isa marahil sa batayang pwedeng gamitin upang masabing mayroon tayong matatag na relasyon sa Diyos ay ang kalinisan ng ating puso at kaluluwa.

Kaya nga sa ating Unang Pagbasa (Exo 20:1-3.7-8.12-17), maririnig nating ang Kanyang mga kautusan ay magsisilbing gabay sa ating buhay upang maipakitang Siya ang Panginoon natin. Ang Kanyang kautusan ay hindi simpleng utos. Bagkus, ito ay nagsisilbing gabay patungo sa Kanya. Sa pamamagitan ng mga ito, masisiguro nating ginagawa natin ang mga bagay ayon sa Kanyang kalooban.

Dahil Siya ang Diyos natin, nagsisikap tayong sundin ang Kanyang kalooban …  Dahil Siya ang Diyos natin, iniiwasan nating magmura … Dahil Siya ang Diyos natin, iniiwasan nating tumingin ng mahalay sa iba.

Ang Templo (Unang Pagbasa) at ang Kautusan (Ikalawang Pagbasa) ay nagpapakilala sa atin ng kalooban ng Ama. Hindi tayo magkakamali kung sa pamamagitan nito, inaasam nating masumpungan ang Kanyang kalooban.

Ngunit hindi lamang sa dalawang ito natin masusumpungan ang Diyos. Sa Salitang nagkatawang-tao—ang ating Panginoong Hesus—masusumpungan natin ang Diyos. Sa pamamagitan Niya, malalaman natin sa Kanya ang kalooban ng Ama.

Ngunit saan natin Siya makikita?

Nang Siya ay umakyat sa langit, pinagpatuloy ng Simbahan ang Kanyang misyon. Itinuro nito ang Kanyang Salita, at naging tagapag-ingat ng sakramentong patuloy na nagdudulot ng biyaya sa bawat isa.

Sa sakramento ng kumpisal, nakakaranas tayo ng pagpapatawad na hindi matatawaran. Sa Eukaristiya, nabubusog tayo ng Kanyang Katawan, ng Kanyang Salita.

Sa pamamagitan ng Simbahan, nasusumpungan natin ang kalooban ni Kristo. Dito, masasalamin ang walang hanggang pag-ibig ng Ama sa sangkatauhan. Katulad ng paglilinis ng Panginoon sa templo sa Ebanghelyo natin ngayon, totoong kinakailangan pa rin ng patuloy na pagdadalisay ng Simbahang nakikipaglakbay sa bawat isa sa atin. At kahit na hindi perpekto ang mga taong namumuno sa kanya, hindi pababayaan ni Kristong masira ang Simbahang Siya mismo ang nagtatag nito.

Nawa’y ang panahon ng Kwaresma ay patuloy na magbigay ng inspirasyon sa ating hanapin ang Ama sa mga lugar kung saan natin Siya madalas matagpuan. At makapagdulot din tayo ng inspirasyong makapagdala ng iba dito. Ngunit magiging posible lamang ito kung ang bawat isa sa atin ay makikipagtulungan kay Kristo sa paglilinis ng templong itinatag Niya sa bawat isa sa atin.

At kung mangyayari ito, sa atin mismo masusumpungan ng iba ang Panginoon.

Advertisements

One comment

  1. gustu ko po yong tungkul sa pag aalay. what he tried to mean was the offering of himself as a perfect unblemished sin offering of himself.once & for all for the remission of sins; no more business of buy & sell in d temple

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s